gitti caaanım süpürge...

aslında tam anlamıyla "caaanım" sayılmaz. bi akşam vakti mecburiyetin getirdiği bi aceleyle 14 pound gibi bi meblağa aldığımız uyduruk bi eletrikli süpürge. fiyatından da anlaşılacağı üzere çok kısıtlı özelliklere sahip bi arkadaştı. torbası bi gömlek cebinden azcık daha büyüktü. yani buralara dert dökmeye değecek bi eleman değil. benim asıl yandığım nokta bütün ev bittikten sonra, tam da benim odayı süpürürken bozulmuş olması. benim oda da çıksın aradan, sonra istersen hurdaya çık, di mi ama? şimdi ya arkadaşın keyfi gelsin de yeniden çalışsın diye, ya da alışverişten yeni bi uyduruk süpürgeyle dönelim diye bekleyeceğim.
hayat gerçekten süprizlerle dolu..
:)

not: buraya yazdığım mevzular gittikçe saçmalaşıyor mu, bana mı öyle geliyor? sanırım bana öyle gelmiyor, durum bu.. belki dünyaya bakış açım değişiyordur?? olamaz mı..