iyi niyetli olmak ile enayilik arasında ince bir çizgi var ve sanırım ben o çizgiyi kolaylıkla ihlal ediyorum bazen. etrafınızda bunu suistimal edecek insanların olması çok acı. yıllaardır yediğim kazıklardan burdan Bağdat'a yol olur -ki ben bu atasözünün kullanıldığı ülkemden bile daha uzak bir yerdeyim Bağdat'a.
bu bir tavşan dağa küsmüş, dağın haberi yok durumudur ama içimi dökmek de iyi geldi :)

burada neler oluyor?