amor fati

uzuuun bir tatil çok iyi geldi ya :) uzun tatil olunca uzun da bir ara verdim bloğa ama, kim farketti yani, di mi :D
en baştan başlayalım :)

tez savunmama kafam bozulunca kalkıp Ankara'ya gittim. bi senedir tatillerimizi Türkiye dışında ülkelerde harcadığımız için aile hasreti alıp başını gitmişti zaten, çok iyi oldu o yüzden :)

doktora tezim daha önce yapılmamış bi proje olduğundan tehlikenin farkındaydık aslında. (bknz. tehlikenın farkında mısınız, evet :) ben ters 'vav' harfi yapamıyorum tabi cumhuriyet gazetesi gibi, haha :)) örnek alacağınız bir kalıp olmayınca kuralları kendiniz koyuyorsunuz mecburen, bunu da herkes beğenmeyebiliyor. resmen fikir ayrılığı yaşadık hocalarla, gelebilmesi muhtemel düzeltmelerden hariç olarak onların gönlünü etmek lazım geldi bi de.
tuhaf olansa, benim tez tesliminden önce, aylarca İngiltere'de nasıl daha uzun süre kalabilirim diye kafa patlatmış olmam. Hasan en az 2014 sonuna kadar burada inşallah, onsuz kesin dönüş yapmak istemiyordum. düşün düşün, daha uzun kalmak için de bi yol bulamamıştım. hatta 'acaba hocalar major corrections verse nasıl olur, kıh kıh' diye kendimce geyik bile yapmıştım. insanoğlunu memnun etmek mümkün değil yaw, al işte sana imkan çıktı kalmak için di mi, 'bunda da vardır bi hayr' diyip otur aşağı, ama yok illa ki bi bozulmak lazım geliyor. 'ben de burada kalmak istiyordum bi süre daha aslında, işe bak' diyince Teksaslı arkadaşım Stephen bile çözdü olayı; 'be careful what you wish for' diye kapak yaptı kendisi, bi de güneyli aksanıyla 'insha Allah' diye kondurdu arkasından. al sana Amerikalı'dan tevekkül dersi :)

bahaneyle aileyi ziyaret etmiş oldum. Hasan'ın işleri vardı gelemedi. 3 hafta çok uzun gibi gelmişti bileti alırken, nasıl bitti anlamadım. her gün yapacak bi iş çıktı :) daha göremediğim insanlar bile kaldı. çok özlemişim herkesi. Fatih büyümüş keratta, liseli oldu tabi artık. annanem ta Nazilli'den geldi beni görmeye :) en sonunda Reyhancanımın evine gitmek de nasib oldu, çok şükür. Ankara'ya taşındılar kaç sene oldu, bi türlü denk gelememiştik. Narenciye prensi oğluşuyla da tanıştım, çok sevimli keratta maşallah. girizgah cümlem ona gönderme aslında. 'bloğu şifreli mi yapsam, istediğim gibi yazarım, okuyan 2-3 kişi var zaten' demiştim de, 'şimdi de yaz madem ne istersen, yine kimse görmez bu durumda' demişti, gülmüştük baya :)
gelinlik görevimi de yerine getirdim bu arada tabi. kendi oğulları gelmiş gibi sevindiler sağolsunlar, yedik içtik, ev gezdik :)

gelelidir de raporum çımadığı için yan gelip yatıyordum açıkcası. -dum diyorum çünkü raporum geldi, hocayla toplantımızı da yaptık, artık show must go on :) ama tembelliğe de alışmak da çok kolaymış he :) öğrenci arkadaşlarımın dışındakilerin hepsi ev hanımı, çoluklu çocuklu insanlar. geçenlerde biri aradı, 'çok kalabalık pound/Kur'an günüm var (konsept çok çarpıcı yalnız:)), ben hazırlık yaparken gelip ufaklığa bakar mısın' dedi. kendisini de ufaklığı da sevdiğimden 'olur' dedim. sonra güne de çağırdı, ohh, ikram gırla gitti :D neyse, ben öğrenciliğe döndüğüme göre, biraz spora başlasam iyi olacak ;)

gerçek hayatta bu kadar geveze olan ben, blog yazarken nasıl böyle kısa kesebiliyorum olayları çok şaşırtıcı doğrusu :) bi dünya şey oldu iki aydır, bak yine iki paragraf yazmışım :)

doğum günüm geçti mesela bu arada :) doğum günü çocuğu olarak gezdirildim, yedirildim, içirildim :D (bak yine döndük dolaştık, boğaza geldik) akşam geç vakit eve geldik. internete girmeye çalışırken farkettim ama anlamadım ilk önce. Google'ın Doodle'ları var ya, birisi için bi resimler koymuşlar yine ama, kim ki diyerek üzerine tıklayınca, benim Google+ sayfama bağlandı!

Google doğum günüm için Doodle koymuş benim Google sayfama! ay bi heyecan yaptım, Hasan'a gösteriyorum falan, bi tek benim bilgisayarımda çıkıyor olduğu için büyük çaplı bi duyuru değil tabi ama olsun, çok sevindim yaw :)