amor fati

ergen zamanlarımdaki o deli haller geçince etrafı daha bir net görmeye başlamıştım sanki. insanın dünya görüşü illa ki değişiyor zaman içinde ama geçen yıllar boyunca bana sanki hep aynı insan olarak kaldım gibi geliyordu. kafamın içinde hep aynı 18-20 yaşındaki ben vardı sanki. isteklerim, umutlarım, korkularım, hayallerim ve hatta eğlencelerim hiç değişmedi sanıyordum.

ta ki üniversite ve ilk doktora yıllarımızda çektiğimiz videoları, uzun bir aradan sonra, izleyene kadar. yatığımız delilikleri saymıyorum bile. ama başka bi kafaya sahip olduğumuz o kadar belli ki. videoların bu özelliğini seviyorum. fotoğraflara bakması güzel evet ama bir fotoğraf ancak bakanın gözü kadar duygulu olabiliyor. halbuki videolarda çekilen kim varsa kanlı canlı ne hissettiklerini görebiliyorsunuz.

başka bir insan gibi geldi birden o hallerim. ne kadar değiştiğim, olgunlaştığım gün gibi vurdu yüzüme. hiç değişmeden kalmak diye bişey yok yani. bütün değişimler zamanın bir parçası, siz farkında olmadan, müdahele edemeden başka bir insan olup çıkıyorsunuz aslında. şimdilik keyfim yerine. daha yaşım genç olduğu için tuzum kuru da diyebiliriz ama yıllar geçtikçe ilk gençlik yılları daha fazla özleniyormuş. bi 10 yıl sonra aynı videolara, fotoğraflara bakıp 'hey gidi gençlik' diyeceğiz yani, orası kesin :)